පත්තරේට ලිපියක්

ශ්‍රි ලංකාවේ කෘෂිකර්මාන්තයේහි පරිහානිය

                                                                        අතීතයේ පටන් ම කෘෂි කර්මාන්තයට  හිමි වූයේ ප්‍රධාන  ස්ථානයකි.මඩ සෝදා ගත් කල ගොවියා රජකමටත් සුදුසු යැයි ලොකු පොඩි  කවුරුත් දන්නා කියමනකි.ස්වයං පෝෂිත ආර්ථික රටාවකට හිමිකම් කියූ අතීත ජනයා තමාට අවශ්‍ය කරන්නා වූ බොහෝ දේ වගා කිරීමෙන් සොයා ගන්නා ලදී ..

  එවන් ඉතිහාසයකට උරුමකම් කියූ ශ්‍රී ලංකාව වර්තමානය වන විට ගොවිතැන් ආශ්‍රිත ව පරිහානියකට ලක්වී ඇති අයුරු දක්නට ලැබේ.මෙයට හේතු හේතු වූ කරුණු මොනවා ද යන්න සලකා බැලිය යුතු වේ.

         ස්වයං පොෂිත  ආර්ථික ක්‍රමයේ බිඳ වැටීමත් සමගම වූ ආර්ථික ක්‍රමය හේතුකොටගෙන මෙම කෘෂි කර්මාන්තය ආශ්‍රිතව පරිහානිය වැඩි වශයෙන් සිදු වන්නට ඇත.එහිදී ගොවිතැන් කිරීම තුළින් වියදමට සරිලන ආදායමක් නොලැබීම හේතු  හේතු කොටගෙන මිනිසා විසින් වෙනත් රැකීරක්ෂා  කරා පිටත් වීමට පෙළඹුණි..කෘෂිකර්මාන්තයේ පරිහානියට ලක් වීමට එක් කරුණක් ලෙස මෙය හඳුනා ගත හැකිය 

      පාලකයන් විසින්  කෘෂි කර්මාන්තයට අදාළව අවශ්‍ය කරන පොහොර ,බෝග වර්ග  රට වෙලාවට නොලැබීම නිසා ඒ කර්මාන්තය ආශ්‍රිතව පරිහානියට ලක්වීමට සිදු වූ අවස්ථා හඳුනාගත හැකිය.එසේම රජරට  වැනි ප්‍රදේශවලට ගොවිතැන් කටයුතු කිරීම සඳහා අවශ්‍ය ජලය ප්‍රමාණවත් නොවීම ද ගොවිතැන් ආශ්‍රිතව පරිහානියට ලක් වීමට කරුණු වේ.

             තවද අතීතයේ ගොවිතැන නම් නම් වූ කාර්යයට සමාජය තුළ පැවතියේ වැදගත් ස්ථානයකි.නමුත්  මාධ්‍ය තුළ ඇතිවූ විවිධ පරිවර්තන සමග මෙම ක්‍රමය වෙනස් වීමකට ලක් විය..තමාගෙ මහන්සියෙන්  සපයාගත් ගත් දේ  පිළිබඳ වටිනාකමක් නොමැති කම හේතුවෙන් එතැනින් ඉවත් වී වෙනත් රැකියා සඳහා යොමු වීමේ ප්‍රවණතාවය වැඩි විය..සමාජ ක්‍රමය තුළ පවතින ආර්ථික රටාවට ගොවිතැන් කිරීම තුළින් ලබා ගත හැකි ආදායම් මට්ටම අඩු වීම හේතුකොට ගෙන මිනිසා  ඉන් මිදීමට පියවර ගෙන ඇත  

        එසේ ම සතා සිව්පාවගෙන් ගොවිතැන් ආශ්‍රිත කටයුතු සඳහා තිබෙන්නා වූ තර්ජන වලට වලට කිසිදු විසඳුමක් නොමැති වීම හේතු කොට ගෙන  මිනිස්සුන් ගොවිතැනින් බැහැර වන්නට ඇත.මෙවැනි කරුණු කාරණා හේතුකොට ගෙන හේතුකොටගෙන හේතු කොට ගෙන ශ්‍රී ලාංකීය සමාජය තුළින් ගොවිතැන ක්‍රම ක්‍රමයෙන් පරිහනියට ලක් වන අයුරු දැක ගත හැකිය. 

         එසේම ශ්‍රී ලංකාව තුල වර්තමානයේ භාවිත කරන අහාර පාන රටාව හේතු කොට ගෙනද  ගොව්තැන පරිහානියට ලක් වන අයුරු දැක ගත හැක.දේශීය ආහාර වලට ඉල්ලුමක් නොමෙති ව්ම  මෙයට හේතුව වේ.එසේම කලින් කලට බලයට පත් වෙන නායකයින් කෘෂිකර්මන්තයට දක්වනුයේ කුඩම්මගේ සැලකිලිය.. 

        අතීතයේ සිට වර්තමානය දක්වා මෙසේ සිදු වුනිනම් අනාගතායේදී කුමක් සිදු වේද යන්න පිළිබඳව ගැටලු මතු වේ.අනාගත පරම්පරාවට යහපත් දේ ලබ දීම අපගේ වගකීමකි.එසේ හෙයින් කෘෂිකර්මන්තයය වැනි  වටිනා ජීවනෝපයන් ආරක්ෂා කර ගැනීමට කටයුතු කල යුතුය..